Στο "τρέξιμο" της καθημερινότητας, παρόλο που είχα ξεκινήσει αυτό το ιστολόγιο καιρό πριν, ωστόσο δεν το είχα 'εγκαινιάσει' ακόμη... Αποφάσισα να το κάνω από σήμερα...

Η αρχική σκέψη της δημιουργίας του ήταν να έχω μία διέξοδο έκφρασης σκέψεων και προβληματισμών.., αλλά και γενικότερα.

Θα πω κάτι που σκέφτομαι και με προβληματίζει καιρό: έχουμε μόνο μία ζωή να ζήσουμε, ωστόσο μας παρασύρει ο αγώνας της καθημερινότητας και χάνουμε τελικά την ουσία. Ξεχνάμε, δηλαδή, και δεν σκεφτόμαστε, ούτε προλαβαίνουμε - στην τελική - να κάνουμε αυτά που μας κάνουν ευτυχισμένους. Να τα διεκδικήσουμε. Είναι φυσικό, άλλωστε, αν κάποιος είναι άνεργος και δεν έχει ούτε για τα βασικά, θα μπορέσει να αναζητήσει αυτό που θα δώσει νόημα στη ζωή του;;;; Σε μία ζωή με περιεχόμενο και ουσία γι' αυτόν; Από την άλλη, η "κρίση"και γενικώς ότι μας απασχολεί σοβαρά κάποια στιγμή στη ζωή μας, μας δίνει ώθηση για να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα... Εξάλλου, και η ίδια η πορεία της ζωής μας, μας οδηγεί - αναπόφευκτα - στην αναθεώρηση απόψεων και αυτού που μας κάνει ευτυχισμένους. 

'Αλλοτε, πάλι, ξέρουμε τι είναι αυτό που θα μας "γεμίσει" ως άτομα, αλλά δεν ξερουμε πώς να το αποκτήσουμε.. Ασφαλώς, δεν μιλάω για τα υλικά αγαθά.. (αν και έχουν και αυτά την αξία τους, αλλά ως ένα βαθμό - αρκεί δηλαδή να μη γίνονται ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ).
 Αυτά προς το παρόν...